“Je bent nog een klein meisje, maar ik smeek je, vergeet je ouders nooit. Denk elk uur aan ons, misschien komen we weldra terug.”  Ilse Oppenheimer schrijft haar dochter Félicie vanuit de gevangenis in Aarlen. Op 20 september 1943 worden Ilse en haar man Feiwel Gruszow vanuit Mechelen naar Auschwitz weggevoerd. Félicie Gruszow, 11 jaar, blijft alleen achter. Haar ouders overleven hun deportatie niet.

Achtergrond

In augustus en september 1942 wordt de joodse bevolking van Antwerpen en Brussel geteisterd door razzia’s. Vele joodse families duiken onder. Toch worden meer dan 25.000 joden en zigeuners gedeporteerd, waaronder meer dan 4.000 kinderen. 6.220 kinderen kunnen aan de deportatie ontsnappen door onder te duiken.

Rond de ondergedoken kinderen in België creëerde Kazerne Dossin een reizende tentoonstelling. 15 hardboardpanelen vertellen de beklijvende verhalen van joodse mensen die als kind moeten onderduiken om te ontsnappen aan de gruwelijkheden van het naziregime. Deze tentoonstelling reist rond tijdens de sluiting van het Joods Museum van Deportatie en Verzet in Mechelen, in afwachting van het nieuwe Museum over Holocaust en Mensenrechten Kazerne Dossin (opening najaar 2012).