Wie zoekt ...

Op de vooravond van de honderdjarige herdenking van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), komt het initiatief voor een internationale enquête, met de bedoeling de huidige betekenis en de herinnering aan WO1 - wereldwijd in beeld te brengen. Een onafhankelijk academisch netwerk van onderzoekers op het vlak van werelderfgoed en toerisme (WHTRN – World Heritage Tourism Research Network; www.whtrn.ca) coördineert het project. We nodigen u van harte uit om deel te nemen aan de enquête. Het invullen van de vragenlijst vraagt ongeveer 15 minuten. U kan slechts eenmaal deelnemen. Bezoek nu de Nederlandstalige enquête:

http://mailinglijst.vlaanderen.be/trk/click?ref=zsef13h52_0-1a3x3330x1237&

Uw deelname wordt ten zeerste gewaardeerd.

“Je bent nog een klein meisje, maar ik smeek je, vergeet je ouders nooit. Denk elk uur aan ons, misschien komen we weldra terug.”  Ilse Oppenheimer schrijft haar dochter Félicie vanuit de gevangenis in Aarlen. Op 20 september 1943 worden Ilse en haar man Feiwel Gruszow vanuit Mechelen naar Auschwitz weggevoerd. Félicie Gruszow, 11 jaar, blijft alleen achter. Haar ouders overleven hun deportatie niet.

Achtergrond

In augustus en september 1942 wordt de joodse bevolking van Antwerpen en Brussel geteisterd door razzia’s. Vele joodse families duiken onder. Toch worden meer dan 25.000 joden en zigeuners gedeporteerd, waaronder meer dan 4.000 kinderen. 6.220 kinderen kunnen aan de deportatie ontsnappen door onder te duiken.

Rond de ondergedoken kinderen in België creëerde Kazerne Dossin een reizende tentoonstelling. 15 hardboardpanelen vertellen de beklijvende verhalen van joodse mensen die als kind moeten onderduiken om te ontsnappen aan de gruwelijkheden van het naziregime. Deze tentoonstelling reist rond tijdens de sluiting van het Joods Museum van Deportatie en Verzet in Mechelen, in afwachting van het nieuwe Museum over Holocaust en Mensenrechten Kazerne Dossin (opening najaar 2012).  

We hebben jullie hulp nodig!

Om 17h30 begon dan de ceremonie met de onthuldiging van de herinneringsplaat. Er was enorm veel volk... .En ondanks het feit dat wijzelf, als leerkracht en de 6 leerlingen die wij symbolisch de bloemenhulde hebben laten doen, die tijd en zeker deze leerlingen niet gekend hebben, was het voor ons, een zeer pakkend en emotioneel moment. 

Ik kon niet van het beeld loskomen, dat deze mensen even oud waren als "mijn" leerlingen, dat ze ook door deze gangen gelopen hebben, ook gedroomd hebben van een onbezorgde toekomst, van gewoon zonder schrik te kunnen gaan zwemmen, van zonder schrik en zonder hun gele ster te moeten bedekken te kunnen rondlopen. Het moment dat een naam een gezicht en een stukje verhaal krijgt, wordt het een stuk van jezelf. Ik weet zeker dat ik van nu af aan op een andere manier langs deze herinneringsplaat zal lopen ( en dat doen we een aantal keren per dag, we passeren er immers iedere keer we naar de leraarskamer gaan)...

Het is misschien heel hoogmoedig om dit te zeggen, maar ik wil proberen om in naam van deze 7 mensen, mijn eigen leerlingen nog meer te wijzen op de kansen die zij nu hebben... zodat ze beseffen dat het niet iedereen gegeven was om van hun droom een daad te maken... "

Sedert 2009 stelt Francine Mayran tentoon op diverse locaties in Frankrijk en Duitsland. In haar streven om vooral tentoon te stellen op zinvolle plekken en nieuwe horizonten te verkennen, heeft zij bijna vanzelfsprekend contact gezocht met het Gedenkteken als uitzonderlijk symbool en oord van gedachtenis van de politieke nazivervolging in België. Zo ontstond het project en kreeg het gestalte: het project werd ontwikkeld en er kwamen twee nieuwe actoren bij: Kazerne Dossin in Mechelen (vertrekpunt van de Joodse gedeporteerden) en de stad Boortmeerbeek waar het XXste konvooï aangevallen werd in april 1943. 

Deze drie oorden zijn door geschiedenis verenigd: de geschiedenis van de deportatie hetzij door repressie of vervolging. Symbolen van deze deportatie : drie stations, drie oorden van leven die het vertrek of een etappe naar de dood werden. Ook de trein, symbool voor moderniteit, mobiliteit, snelheid en middel dat de mensen nader tot elkaar brengt, doch door de nazibezetter misleid tot een middel om mensen te scheiden, te laten verdwijnen en te doden.

De tentoonstelling zal officieel geopend worden op zaterdag 14 mei 2011 en duurt tot 4 september 2011.

Het kind van het 20ste konvooi (1234)

	Kleine Simon in de klas “Hoe kan ik over de jodenvervolging spreken met mijn jonge leerlingen?” vragen vele leraren in het basisonderwijs zich af. Het boekje Simon, het jongetje dat wist te ontsnappen, is een bruikbaar didactisch instrument om aan deze moeilijk taak te beginnen. Lees meer en download het boekje en prenten in pdf!